Trafic is een typisch werk van Jacques Tati waarin humor ontstaat uit vertraging, miscommunicatie en de fragiele illusie van efficiëntie in een hyper gemotoriseerde wereld.

Playtime volgt twee parallelle lijnen die elkaar uiteindelijk kruisen in een hypermoderne, glanzende maar desoriënterende versie van Parijs. Amerikaanse toeristen landen op Orly voor een kort bezoek aan de stad, terwijl Monsieur Hulot intussen in dezelfde omgeving probeert zijn weg te vinden en werk te zoeken.

Parade fungeert als een soort afsluitend gebaar in Tati’s carrière: een warme, speelse overdracht van zijn artistieke taal aan een nieuwe generatie performers, en een viering van het levende spektakel zelf.

Mon Oncle speelt zich af tussen twee werelden die elkaar scherp contrasteren: een hypermoderne, steriele woonwijk en een meer traditionele, levendige omgeving. In het ultramoderne huis van de familie Arpel is alles geautomatiseerd en strak georganiseerd, maar juist daardoor is er weinig ruimte voor spontaniteit of spel. Hun zoon Gérard groeit op in deze gecontroleerde omgeving en verveelt zich zichtbaar.

Les Vacances de Monsieur Hulot speelt zich af in een badplaats aan de Atlantische kust waar vakantiegangers hun stedelijke gewoontes meenemen naar een omgeving die juist bedoeld is voor rust en ontspanning. In deze setting arriveert Monsieur Hulot in zijn oude, lawaaierige auto met de eenvoudige bedoeling om van zijn vakantie te genieten.