Hoezo in KINO

Rose Byrne kan wat ons betreft nu al de Oscar voor Beste Actrice in de post ontvangen met haar viscerale, dicht op de huid gefilmde vertolking van een moeder die door de ziekte van haar kind, werkstress, huiselijke waterschade en een afwezige eega in een vicieuze cirkel terechtkomt die ons deed denken aan filmische paniekaanvallen als Uncut Gems, Tully en soms zelf Requiem for a Dream. Het is een verbluffend debuut van regisseur Mary Bronstein, die in haar eerste film zelfverzekerd en compromisloos het gevoel van een leven dat jou lijkt te beheersen weet te realiseren en Byrne is zo fabuleus in haar rol vol wanhoop en boosheid dat er net als bij Blanchett’s TÁR, er ruimte blijft voor komische adempauzes. Zonder twijfel één van de beste films van dit jaar.